body{ text-shadow: 0px 0px 4px rgba(150, 150, 150, 1); }

Saturday, 13 January 2018

Kayleth "Colossus" 2018 Verona Italy Stoner Psych


Kayleth  "Colossus" 2018 Verona Italy Stoner Psych 
full vk
bandcamp
facebook



As previously announced, Verona-based heavy rockers Kayleth will release their new album, Colossus, on Jan. 12 via Argonauta Records. Of the 12 tracks included on the Italian five-piece’s second full-length, I’m especially glad that it was ‘Forgive’ that they decided to give visual accompaniment. It’s a sensible choice, since among its peers on Colossus in hook-laden tracks like the rolling “Mankind’s Glory,” the fuzz-stomping “The Angry Man” and the atmospherically ranging “The Spectator,” it emphasizes the group’s blend of space and riff-fueled heavy rocks and the vitality with which they’re combined in some of the record’s best moments. 

The synth of Michele Montanari is a prominent factor in making that happen, and it comes through on “Forgive” as well as the subsequent “Ignorant Song” just how much that’s the case. kayleth colossusWhat could easily otherwise be positioned as post-Kyuss/Dozer desert-style riffing is given an ethereal edge thanks to the fourish of keys, and as vocalist Enrico Gastaldo acts as the guiding hand through the barrage of careening riffs from guitarist Massimo Dalla Valle, the rhythm section of bassist Alessandro Zanetti and drummer Daneile Pedrollo more than capably handle the turns the riffs present, whether they might arrive in a slower-unfolding piece like “Pitchy Mantra” or in the nod-ready momentum-building opener “Lost in the Swamp,” which signals early to riff-hounds that they’re about to be in good company for the ensuing 59-minute stretch. 

That’s not an insignificant run for Kayleth to make on their second LP, but like the robot walking around in the video for “Forgive,” they manage to cover an awful lot of ground in the time they have, and while there are some tracks that might reiterate a point, leading one to think that efficiency is still an emerging factor in their sound, the fact of the matter is they’re nearly a decade on from their first EP release, so it’s not like they’re an inexperienced band at this point. Maybe they just had a lot to say. That happens sometimes, and while they border on the unmanageable in the album’s stretch, the fact that later pieces like “Solitude” and “The Angry Man” offer so much punch alongside their resilient spaciousness staves off redundancy and leaves Colossus that much more fulfilling on the whole….the obelisk…~



Kayleth is: 
Massimo Dalla Valle: Guitar 
Alessandro Zanetti: Bass 
Daniele Pedrollo: Drums 
Enrico Gastaldo: Vocals 
Michele Montanari: Synth


Tracklist

“Lost In The Swamp” 
“Forgive” 
“Ignorant Song” 
“Colossus” 
“So Distant” 
“Mankind’s Glory” 
“The Spectator” 
“Solitude” 
“Pitchy Mantra” 
“The Angry Man” 
“The Escape” 
“Oracle” 

Eddie Russ "See The Light" 1976 US Jazz Funk


Eddie Russ  "See The Light" 1976 US Jazz Funk 
full vk
https://vk.com/wall312142499_8807

full spotify

https://open.spotify.com/album/2TbKAhVGzlky2hEfV61zfP


A beautiful album of spacey jazz funk! Eddie Russ was a 70s keyboard genius – right up there with Lonnie Liston Smith and Herbie Hancock in our book, although he never reached the fame of either of those players. This album’s one of Eddie’s best – and it’s got a smoothly produced soul jazz sound that’s almost a takeoff on the style of Smith’s excellent records for Flying Dutchman – but a bit cooler overall, and with a great feel that links back to Russ’ years in the Detroit scene. Tracks are uptempo and jazzy, with a strongly soulful vibe that features lots of electric keyboard work over the top of fast dancing rhythms. A few cuts have sweet female soul backup vocals, and additional instrumentation includes trumpet, sax, and guitar. Tracks include “Zaius”, “Salem Avenue”, “Poko Nose”, and “See The Light”. …dusty groove..~ 


Keyboardist Eddie Russ hailed from Pittsburg and played with many of the greats including Sarah Vaughn, Benny Golson, Stan Getz and Dizzy Gillespie. Eddie is somewhat of an enigma, but he has always been held in high regard in the UK, and he finally was able to perform here in London at the Jazz café in the early 90’s a few years before his untimely demise. 

His debut album ‘Fresh Out’ was recorded for the Jazz Masters label and includes the jazz dance classic 'The Lope Song’, he also contributed heavily to Sonny Stitt’s 'Tornado’ album on that label. His band The Mixed Bag also made an album for the Detroit Tribe label. In 1976 he signed to John Richbourg’s Sound Stage 7 label and made two great jazz funk albums which were released on the Nashville’s Monument label and like his debut were produced by Bob Crawford. 

From this first album 'See The Light’ the title track is a great take on the Earth Wind And Fire song, 'Poko Nose’ is a great funky groove oriented track, but it is the magical 'Zaius’ that has become an all time jazz funk classic, a track that has maintained its popularity over the past 40 years. 

The Monument albums include some great musicians including Marcus Belgrave and Larry Nozero, and on the Take A Look At Yourself’ album Motown’s Eddie Willis, a very young Kenny …~


In a similar vein to Roy Ayers, Eddie Russ had developed a mastery of the sub genre of fusion jazz, and his fabulous sound can be demonstrated in his 1976 release entitled See The Light. Although there weren’t too many heavy names on this particular album, nor was Eddie Russ a household name amongst casual jazz listeners, this particular album is a great listen if you are a fan of Roy Ayers’ sound.
Eddie Russ’ sound on See The Light is a mixture of disco, funk, jazz, and pop. While he may not be known to many jazz purists, you may know him from his sample from The Pharcyde‘s classic Passing Me By. It was a Eddie Russ sample that gave the signature saxophone for the hook of the song. Ironically, Eddie Russ may be known more for his contributions to Hip Hop than his contributions to Jazz. 
As the discovery of samples in hip hop began to be discovered by DJ’s and crate diggers in the mid to late 90’s, a lot of artists from the 70’s were being rediscovered and celebrated, Eddie Russ’ life was cut short, passing while in his early 60’s. Although Russ could not see the impact of his music with today’s generation, his music will always live strong in the minds, bodies, and souls of fine jazz music connoisseurs such as ourselves…..~




01. See The Light 
02. Zaius 
03. Stop It Now 
04. Salem Avenue 
05. Tomorrow Is Another Day 
06. Poko Nose 
07. Take A Look At Yourself 
08. Don’t Ask My Neighbours 
09. Tea Leaves 
10. Interlude 
11. I Want To Be Somebody 
12. Feelin’ Fine 
13. I Heard That 
14. Lay Back 

Τζιμάκος Και Οι Μουσικές Ταξιαρχίες ‎"Disco Tsoutsouni" 1980 Cassete+ reissue CD 1996 Μουσικές Ταξιαρχίες ‎ “Μουσικές Ταξιαρχίες” 1982 debut LP Greek Rock


Τζιμάκος Και Οι Μουσικές Ταξιαρχίες ‎"Disco Tsoutsouni" 1980 Cassete+ reissue CD 1996   Μουσικές Ταξιαρχίες ‎ “Μουσικές Ταξιαρχίες”  1982 debut LP Greek Rock 

Μουσικές Ταξιαρχίες Live - SKYLAB 1981 

https://www.youtube.com/watch?v=SvLdVaWtu5E

Μουσικές Ταξιαρχίες LIVE - ΛΗΔΡΑ 1983 - Τεκές 
Μουσικές Ταξιαρχίες Live - SKYLAB 1981 
Μουσικές Ταξιαρχίες “Το παιδί του σωλήνα.” 1982 dailymotion

http://www.dailymotion.com/video/x2lotgs

full album

https://www.youtube.com/watch?v=axX0D7BmipQ

Tzimis Panousis Disco Tsoutsouni 1980 Cassete reissued CD 1996 full

https://www.youtube.com/watch?v=ziuXN9mul54

Τζιμης Πανουσης R.I.P  12 February 1954 - 13 January 2018   official website…

http://www.tzimakospanousis.gr/mt/mt.php

Μουσικές Ταξιαρχίες «Ο Δράκουλας των Εξαρχείων» movie Live

https://dialogos.com.cy/blog/mousikes-taxiarchies-gamate-giati-chanomaste/#.WlpP1qhl_Dc

full discography  on discogs

https://www.discogs.com/artist/1450571-%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%A4%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B5%CF%82




«Προσπαθούμε να παίξουμε στη μουσική τον ρόλο που παίζει ο Γκουσγκούνης στον κινηματογράφο». Mουσικές Tαξιαρχίες, το συγκρότημα – πρόκληση των 80s. Κατασχέθηκε ο δίσκος τους και συνελήφθησαν επί σκηνής για περιύβριση… 

Με τον αιρετικό στίχο, τον ροκ ήχο τους και τα προκλητικά εξώφυλλα των δίσκων τους, οι Μουσικές Ταξιαρχίες έσκασαν σαν «βόμβα» στη μουσική σκηνή της Αθήνας. Δεν είχαν περάσει πολλά χρόνια από την εποχή της χούντας και η λογοκρισία συνέχιζε να χτυπά κάθε μορφή τέχνης. Οι μηχανισμοί ελέγχου ήταν βαθιά ριζωμένοι στην ελληνική κοινωνία που δύσκολα αποδεχόταν οτιδήποτε αντισυμβατικό. Ο πρώτος δίσκος των Μουσικών Ταξιαρχιών τάραξε τα νερά το 1982. Σε δύο μήνες πούλησε 40.000 αντίτυπα. Ο εισαγγελέας όμως παρενέβη και έδωσε εντολή να κατασχεθεί. Αιτία, η αθυροστομία στους στίχους των τραγουδιών του:… 
Εκλογές, κόμματα με φρου φρου κι αρώματα Διαδηλώσεις, πτώματα μ’ ανοιγμένα στόματα Ψηφοδέλτια σταύρωνα κι όλη νύχτα καύλ*** Στης βουλής τα έδρανα αχ κι εγώ να έκλ*** Υπουργεία τέρατα, γαμ*** κέρατα Φέξε μου και γλίστρησα ως της γης τα πέρατα Στα σχολεία γάμ*** γράμματα σπουδάματα Του Θεού τα πράματα φτύσ’ τα τους κατάμουτρα Πληρωμές, χαρτόσημα, φόροι γραμματόσημα Στο γαμ**** πρόστιμα, μαγκιά, κλαν** κι απόστημα Μπάτσοι, αύρες, ράμματα, ξηγημένα πράματα Τώρα στα γεράματα μάθε γέρο γράμματα Δεν μπορώ άλλο Θανάση, στα εικοσιπέντε έχω γεράσει Δεν μπορώ άλλο Θανάση, κάνε στάση Ο αείμνηστος Βαγγέλης Βέκιος (τύμπανα, κρουστά) έγραφε το 2006 στην Καθημερινή: «λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του δίσκου, βγήκα από το σπίτι μου κατά τις 10 ή 11 το πρωί για να αγοράσω εφημερίδα και να πάω στο σπίτι των γονιών μου που έμεναν ακριβώς ένα τετράγωνο πιο κάτω. Πηγαίνοντας στο σπίτι, βλέπω απέξω το αστυνομικό αυτοκίνητο και τη μητέρα μου να μιλάει μαζί τους. Κάτι κατάλαβα, γυρνάω πίσω στο σπίτι μου, το γνωστό ασφαλίτικο ήταν απέξω και περίμενε. Επιστροφή στο περίπτερο, ελαφρώς αλαφιασμένος, παίρνω τηλέφωνο τον Τζιμάκο και τον Δρόλαπα, τους λέω τι συμβαίνει, δίνουμε ραντεβού με τον Τζίμη κοντά στον Άδονι στο Χολαργό και μαζί συναντάμε τον Γιάννη Δρ. Μαθαίνουμε ότι ο Γιώργος Πετσίλας έχει συλληφθεί (διευθυντής της EMI) και ο Μάνος Ξυδούς (παραγωγός) έχει εξαφανιστεί προς άγνωστη κατεύθυνση, μέχρι να περάσει το αυτόφωρο. Αλλά το αυτόφωρο δεν τελείωνε, γιατί το αδίκημα ήταν «περί τύπου» και άρα διαρκές. Φιλοξενηθήκαμε σε διάφορα σπίτια. Στα μεσοδιαστήματα από σπίτι σε σπίτι μας χαιρετούσαν διάφοροι ακροατές του group και χαζογελούσαν συνωμοτικά. Κάποια μέρα (δεν θυμάμαι πώς) έληξε η δίωξη, κάποτε έληξε και το συγκρότημα. Ωραία πάντως περάσαμε»…. 
Η εντολή για κατάσχεση του δίσκου προκαλεί την οργή πολλών καλλιτεχνών. Ο Διονύσης Σαββόπουλος σε επιστολή του στα ΝΕΑ εκφράζει τη διαμαρτυρία του για τις διώξεις, τις συλλήψεις και τις κατασχέσεις και προσφέρεται για μάρτυρας υπεράσπισης σε περίπτωση που η υπόθεση φτάσει στα δικαστήρια…. 
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που τα μέλη της μπάντας έρχονται αντιμέτωπα με διώξεις λόγω… ακατάλληλου περιεχομένου. Το ‘81 συλλαμβάνονται κατά τη διάρκεια συναυλίας στην Καρδίτσα με την κατηγορία της «περιύβρισης κατά της αρχής και του κράτους και εξύβριση των θείων». Αρχικά καταδικάζονται από το Πλημμελειοδικείο σε συνολικά 54 μήνες φυλάκιση. Το εφετείο γίνεται στη Λάρισα και οι μουσικοί αθωώνονται. Στο πλευρό τους έχουν ξανά συναδέλφους – καλλιτέχνες. Βαγγέλης Γερμανός, Χάρρυ Κλυν, Κατερίνα Γώγου, Δημήτρης Πουλικάκος, Νίκος Ζερβός καταγγέλλουν «την παραβίαση του δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου και της ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης»…. 
Στον δίσκο του 1984 «Αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν», κάποιες λέξεις κόπηκαν και αντικαταστάθηκαν από τον χαρακτηριστικό ήχο. Αρχικά ή λογοκρισία αφορούσε ολόκληρο τον δίσκο, καθώς είχε χαρακτηριστεί άσεμνος και γιατί προπαγάνδιζε τα ναρκωτικά, όπως είχε πει σε συνέντευξη Τύπου ο Τζίμης Πανούσης. Στη συνέχεια κόπηκαν τρία τραγούδια και τελικά η λογοκρισία περιορίστηκε σε τρεις λέξεις (μου**, ψωλ**, γαμ****). Όταν ο Πανούσης ρωτήθηκε γιατί χρησιμοποιεί άσεμνες λέξεις στους στίχους η απάντηση ήταν αποστομωτική: χρησιμοποιώ τις λέξεις με το όνομά τους σαν απάντηση στη χυδαιότητα των υπονοούμενων που κυριαρχούν στη ζωή μας…. 
Οι Μουσικές Ταξιαρχίες ήταν ένα από τα πιο σημαντικά ροκ συγκροτήματα της δεκαετίας του ’80. Στην αρχική τους σύνθεση ήταν οι Τζίμης Πανούσης, Σπύρος Πάζιος, Γιάννης Δρόλαπας, Βαγγέλης Βέκιος και Δημήτρης Δασκαλοθανάσης. Η πρώτη τους εμφάνιση σε κοινό έγινε το 1980 στο Skylab της Πλάκας. Ο ιδιοκτήτης είχε καλέσει τον 26χρονο Τζίμη Πανούση για να παίξει με την παρέα του και συνέχιζαν να παίζουν για ένα χρόνο. Το 1981, εμφανίστηκαν στο «Αχ Μαρία» και στο θέατρο «Ριάλτο». Οι Μουσικές Ταξιαρχίες κατακτούσαν το κοινό με τη μουσική τους και το σόου του Τζίμη Πανούση ανάμεσα στα τραγούδια που έκανε τους θεατές και κλαίνε από τα γέλια. Δισκογραφία Το 1980 κυκλοφόρησαν την κασέτα ανεξάρτητης παραγωγής με τίτλο Disco Tsutsuni που περιείχε ηχογραφήσεις πριν από το 1977. Η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά είναι ο δίσκος Μουσικές Ταξιαρχίες που κυκλοφόρησε το 1982. Το 1983 μεσολάβησε ο δίσκος –συλλογή Made in Greece Vol.1 με τη συμμετοχή των Alamana’s Bridge. Ήταν οι ίδιοι, αλλά δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το όνομά τους επειδή εκδόθηκε από άλλη εταιρεία και τους δέσμευε το συμβόλαιο με την ΕΜΙ. Ακολούθησε ο δίσκος «Hard Core» το 1985 που ήταν ζωντανή ηχογράφηση από τις παραστάσεις στο Κύτταρο. To 1986 κυκλοφόρησε το «Κάγκελα παντού». Είναι ο πρώτος δίσκος χωρίς το όνομα Μουσικές Ταξιαρχίες, καθώς ο Τζίμης Πανούσης αποφάσισε να συνεχίσει μόνος του. Την άνοιξη του 2015, μετά από 30 χρόνια, οι Μουσικές Ταξιαρχίες επανενώθηκαν για μια σειρά εμφανίσεων στο Κύτταρο…. …~ 




Μουσικές Ταξιαρχίες 

Μουσικά δηλώνει αυτοδίδακτος και παίζει λίγο απ’ όλα. Πρώτες προσπάθειες στο χώρο της μουσικής έγιναν με το σχήμα “Χαρούμενη Κουδουνίστρα” όταν ακόμα ήταν στο Γυμνάσιο. Στα μέσα με τέλη της δεκαετίας του 1970 σχηματίστηκαν οι Μουσικές Ταξιαρχίες από τον Τζίμη Πανούση (φωνή, στίχοι, μουσική) και τους Σπύρο Πάζιο (κιθάρα, synthesizer, έγχορδα), Γιάννη Δρόλαπα (ηλεκτρική κιθάρα), Βαγγέλη Βέκιο (τύμπανα) και Δημήτρη Δασκαλοθανάση (μπάσο). Στη συνέχεια προστέθηκε και ο Van Svarnas (σαξόφωνο). Η πρώτη τους εμφάνιση σε κοινό έγινε το 1980 στο “Skylab” στην Πλάκα, ενώ η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά είναι ο δίσκος Μουσικές Ταξιαρχίες που κυκλοφόρησε από την MINOS-EMI το 1982. Νωρίτερα (το 1980) είχε κυκλοφορήσει μία ανεξάρτητη παραγωγή σε κασέτα, το “Disco Tsoutsouni”. 

Ακολούθησαν οι δίσκοι Αν η Γιαγιά μου είχε Ρουλεμαν (1984) και Hard Core (ζωντανή ηχογράφηση, 1985). Το 1983 οι Μουσικές Ταξιαρχίες καμουφλάρονται κάτω από το όνομα Alamana’s Bridge (= Γέφυρα της Αλαμάνας) και συμμετέχουν στο δίσκο-συλλογή ελληνικού ροκ Made in Greece Vol.1, παρά τις αντιρρήσεις της τότε δισκογραφικής τους εταιρείας. Από τον επόμενο δίσκο “Κάγκελα Παντού” (1986) ο Πανούσης αποφασίζει να συνεχίσει μόνος του..

Σόλο καριέρα 

Το 1987 κυκλοφορεί ο τελευταίος δίσκος από την MINOS-EMI “Χημεία και Τέρατα”. Οι επόμενοι δύο δίσκοι “Δουλειές του Κεφαλιού” / The Greatest Kitsch Live! (1990) και “Ο Ρομπέν των Χαζών” (ζωντανή ηχογράφηση, 1992) κυκλοφορούν από την Music Box International, ενώ το “Vivere Pericolosamente” από την Warner το 1993. Η επόμενη δισκογραφική του δουλειά κυκλοφόρησε εφτά χρόνια μετά, το 2000, με τίτλο “Με Λένε Πόπη” (ζωντανή ηχογράφηση). Κυκλοφόρησε επίσης μαζί με το περιοδικό Μετρό το 2002 το ολιγόλεπτο CD “Δείγμα Δωρεάν” με ακυκλοφόρητα τραγούδια από τις τελευταίες παραστάσεις του. 

Στις 20 Γενάρη του 2009 κυκλοφόρησε ένα διπλό DVD με ζωντανή κινηματογράφηση της παράστασης “Της Πατρίδας μου η Σημαία”, που δόθηκε το 2008 στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. 

Την άνοιξη του 2015 οι Μουσικές Ταξιαρχίες επανενώθηκαν για μια σειρά εμφανίσεων στο Κύτταρο μετά από 30 χρόνια απουσίας….~

Μουσικά δηλώνει αυτοδίδακτος και παίζει λίγο απ’ όλα. Πρώτες προσπάθειες στο χώρο της μουσικής έγιναν με το σχήμα “Χαρούμενη Κουδουνίστρα” όταν ακόμα ήταν στο Γυμνάσιο. Στα μέσα με τέλη της δεκαετίας του ’70 σχηματίστηκαν οι Μουσικές Ταξιαρχίες από τον Τζίμη Πανούση (φωνή, στίχοι, μουσική) και τους Σπύρο Πάζιο (κιθάρα), Γιάννη Δρόλαπα (κιθάρα), Βαγγέλη Βέκιο (τύμπανα) και Δημήτρη Δασκαλοθανάση (μπάσο, πιάνο)… 

Η πρώτη τους εμφάνιση σε κοινό έγινε το 1980 στο “Skylab” στην Πλάκα, ενώ η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά είναι ο δίσκος Μουσικές Ταξιαρχίες που κυκλοφόρησε από την MINOS-EMI το 1982. Νωρίτερα, το 1980 είχε κυκλοφορήσει μία ανεξάρτητη παραγωγή σε κασέτα, το “Disco Tsoutsouni”. Ακολούθησαν οι δίσκοι : Αν η Γιαγιά μου είχε Ρουλεμαν (1984) και Hard Core (ζωντανή ηχογράφηση, 1985). Το 1983 οι Μουσικές Ταξιαρχίες καμουφλάρονται κάτω από το όνομα Alamana’s Bridge και συμμετέχουν στο δίσκο-συλλογή ελληνικού ροκ Made in Greece Vol.1, παρά τις αντιρρήσεις της τότε δισκογραφικής τους εταιρείας. Από τον επόμενο δίσκο “Κάγκελα Παντού” (1986) ο Πανούσης αποφασίζει να συνεχίσει μόνος του…~

Άλλες δραστηριότητες

Πέρα από τη μουσική o Τζίμης Πανούσης έχει ασχοληθεί κατά καιρούς με το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και λίγο με τον κινηματογράφο. Έχει μια δεκαπεντάχρονη ιστορία σαν ραδιοφωνικός παραγωγός στους ραδιοσταθμούς Top FM, Κανάλι 15, Ωχ FM, Flash 9.65, 88 μισό Θεσσαλονίκης, ΣΚΑΪ 100.3FM, City FM 99.5. 

Στην τηλεόραση δεν ήταν ιδιαίτερα τυχερός, αφού η εκπομπή του Κορίτσια ο Τζίμης που επρόκειτο να μεταδοθεί από την τότε ΕΤ2 το 1995 τελικά «κόπηκε». Υπάρχουν όμως στιγμιότυπα από την εκπομπή αυτή που κατά καιρούς έχει παρουσιάσει κατά τη διάρκεια τηλεοπτικών συνεντεύξεών του. Επίσης έχει εμφανιστεί έκτακτα σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι Δέκα Μικροί Μήτσοι του Λάκη Λαζόπουλου. 

Στον κινηματογράφο, έχει πρωταγωνιστήσει στην ταινία Ο δράκουλας των Εξαρχείων (1981) του Νίκου Ζερβού μαζί με τις υπόλοιπες Μουσικές Ταξιαρχίες και έχει εμφανιστεί ως γκεστ σταρ στις ταινίες Ηνίοχος (1995) του Αλέξη Δαμιανού, Προστάτης Οικογένειας (1997) του Νίκου Περάκη και Safe Sex (1999) των Μ. Ρέππα – Θ. Παπαθανασίου!….~











Αυτός ο δίσκος βρίσκεται στην δισκοθήκη μου γιατί πριν από δεκατρία χρόνια το τότε τοπ μουσικό έντυπο τον είχε ανάμεσα στους 15 ελληνικούς ροκ δίσκους σταθμούς. Τον Πανούση τον ήξερα, τον είχα ξανακούσει από τα ξαδέρφια μου αλλά και πάλι δίσκος του δεν υπήρχε στο σπίτι, μόνο ο πατέρας μου άκουγε την ραδιοφωνική του εκπομπή. Γενικά η όλη αντιμετώπιση μου απέναντι του ήταν ως ένας ακόμη διασκευαστής. Βλέποντας το εξώφυλλο του δίσκου εντυπωσιάστηκα και με την πρώτη ευκαιρία τον απέκτησα. Ακόμη θυμάμαι την φάτσα της θείτσας που καθόταν απέναντι στο λεωφορείο και είχε φρικάρει με την καλλονή στο εξώφυλλο. Στο πρώτο παίξιμο του εντυπωσιάστηκα και πάλι. Διπλά αυτή την φορά. Πρώτον επειδή τα τραγούδια τα ήξερα όλα εκτός από τον τεκέ. Δεύτερον γιατί ο δίσκος είχε κυκλοφορήσει παραπάνω από μια δεκαετία πριν και όμως ακουγόταν φρεσκότατος. 

Κυκλοφόρησε το 1982 και τον τίτλο διαχρονικός δεν του τον έχουν δώσει για πλάκα. Με στίχους που σατιρίζουν την τότε ελληνική κοινωνία σε διασκεδάζει εκ πρώτης και μετά σε βάζει σε σκέψεις. Αγγίζει κοινωνικά θέματα τα οποία όχι μόνο υπάρχουν ακόμη αλλά τα τελευταία 25 χρόνια η Ελληνική κοινωνία δεν κατάφερε ποτέ να τα αποβάλει. Όσους πολιτικούς λόγους και δελτία ειδήσεων να παρακολουθήσεις δεν θα σε αγγίξουν τόσο όσο τα λόγια του Πανούση. Χτυπάει τον Έλληνα γερά και στο σημείο που τον πονάει, στο βόλεμα! Από την στιγμή που αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι σου λένε σε αυτή την χώρα δεν ακούς και τίποτα άλλο : “Να μεγαλώσεις να πας φαντάρος να βρεις μια καλή δουλειά/κοπέλα/λεφτά και να ταχτοποιηθείς!” Την μεγαλύτερη πλύση εγκεφάλου και παράλληλα το μεγαλύτερο έγκλημα το κάνει η ίδια σου η οικογένεια με συνήγορο ένα εντελώς διεφθαρμένο κρατικό/ιδιωτικό και κοινωνικό μηχανισμό. Έτσι είσαι “Παιδί του Σωλήνα” πριν γεννηθείς και ο μπαμάς (συνδυασμός των λέξεων μπαμπά και μαμά) σου πρωταγωνιστεί στις “Εκλογές”. Τα πανεπιστημιακά σου χρόνια συχνάζεις στην “Disco Tsoutsouni” και μετά το στρατό απλά “παίρνεις το χαπάκι σου” τραγουδώντας το “Ερωτικό”. 

Ο δίσκος αυτός είναι η ζωή σου και δεν σ’ αρέσει κανείς να στην περιγράφει έτσι ωμά. Το σύστημα σου αντιδράει και ως άλλος “ακατονόμαστος” μηνύεις τον δημιουργό αιώνια χαρακτηρίζοντας τον ως επιπόλαιο και πολύ ‘ελαφρύ’ για τα γούστα σου. Ως γνήσιος Έλλην έχεις την επανάσταση μέσα σου, την μαγκιά του Ελληνισμού και αντιδράς σ'αυτόν τον υπερφίαλο καλλιτέχνη που τολμά να προσβάλει ιερές αξίες όπως η οικογένεια, η εκκλησιά και το κράτος και τα γεμιστά της μαμάς σου. Το κατεστημένο είναι η ζωή σου και ένα τέσσερα επί τέσσερα το όνειρο σου. “Στα είκοσι πέντε έχεις γεράσει” και ο Θανάσης έχει φύγει για πάντα διακοπές στην μετατσουναμική Ταϊλάνδη (λιγότερο χάος επικρατεί εκεί απ'ότι στην χώρα μας). 

Μουσικά ο δίσκος είναι αρκετά πλήρης. Η διασκευή στο ρεμπέτικο 'Ο Τεκές" είναι απίστευτη τόσο στην σύλληψη όσο και στην εκτέλεση. Τα υπόλοιπα κομμάτια συνδυάζουν μουσικά είδη όπως το δημοτικό τραγούδι, τη funk καθώς και την reggae δημιουργώντας ολοκληρωμένες μουσικές εκτελέσεις στηρίζοντας τους στίχους στους οποίους προαναφερθήκαμε. Η ερμηνεία του καλλιτέχνη χαρακτηριστική και αναλλοίωτη εδώ και τόσα χρόνια ακούγεται σαν τον φίλο που σου την λέει στα ίσα κάνοντας παράλληλα χαβαλέ. 

Ανάλαφρο και υπέρβαρο παράλληλα, ένα αριστούργημα βγαλμένο από την αιώνια ανωριμότητα των δημιουργών του. Δυστυχώς η συγκίνηση ήταν τόση που μου ήταν αδύνατο να διαχωρίσω το συναίσθημα από την στείρα μουσική εξέταση. ….by…Χρήστος Αναγνώστου….~ 




Ένα Αυγουστιάτικο βράδυ του 1980 ο ιδιοκτήτης της παμπ “Skylab”, στην Πλάκα, κάλεσε τον εικοσιεξάχρονο τότε Τζίμη Πανούση και την παρέα του για να παίξουν στο μαγαζί του. Τελικά έμειναν έναν ολόκληρο χρόνο, ξεκινώντας μια μουσική διαδρομή που ακροβατεί μεταξύ τέχνης και πρόκλησης. Οι Μουσικές Ταξιαρχίες δημιουργήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στις 27.1.81 ως κουαρτέτο (Πανούσης, Βέκιος, Πολίτης, Δρόλαπας) στο ΑΧ ΜΑΡΙΑ. Στη συνέχεια, προστέθηκαν στο σχήμα οι Βαν Σβάρνας (σαξόφωνο) και Δημήτρης Παπαβασιλείου (πιάνο). Την πρώτη εμφάνισή τους με πλήρες σχήμα την έκαναν στο θέατρο ΡΙΑΛΤΟ στις 9.2.81. Από τότε πραγματοποίησαν πολλές συναυλίες και το 1980 κυκλοφόρησαν ανεξάρτητα σε κασέτα το Disco Tsoutsouni που περιείχε ηχογραφήσεις πριν το 1977. Τέσσερα τραγούδια από αυτά ξαναηχογραφήθηκαν για τον ομώνυμο δίσκο-ντεμπούτο τους Μουσικές Ταξιαρχίες που κυκλοφόρησε το 1982. Ακολούθησαν οι δίσκοι Αν η Γιαγιά μου είχε Ρουλεμάν (1984) και Hard Core (Ζωντανή ηχογράφηση, 1985). Στον επόμενο δίσκο Κάγκελα Παντού (1986) ο Πανούσης παρατάει το όνομα Μουσικές Ταξιαρχίες και αποδείχνει περίτρανα ότι είναι μια ομάδα μόνος του. Ο ίδιος ο Πανούσης δηλώνει σε συνέντευξή του ήδη από το 1984: 
“Δεν ξέρω πόσοι το έχουνε καταλάβει, οι Μουσικές Ταξιαρχίες είναι μια μπλόφα. Κάτι δηλαδή πήγαινε να γίνει, αλλά άμα δεν υπάρχει υποδομή δεν γίνεται τίποτα. Γίνανε προσπάθειες να λειτουργήσει το συγκρότημα και με άμεση δημοκρατία και με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό χωρίς αποτέλεσμα. Αφού η μοναδική δουλειά που γίνεται συλλογικά είναι η ενορχήστρωση των τραγουδιών που γράφω εγώ που έχω την ευθύνη και για όλα τα υπόλοιπα, δεν μας έμενε παρά το σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, του ΚΥΝΟβουλευτισμού με όλα τα επακόλουθα π.χ. οι διαρροές. Να φεύγει δηλαδή κάποιος όπως έφυγε ο Μπουλούκος από το ΠΑΣΟΚ. Απ’ την άλλη βέβαια δημιουργείται κι ένας υγιής θεατρικός πυρήνας άσχημων γυναικών με την επωνυμία "το θέατρο του κώλου”. Βέβαια είναι ακόμα νωρίς για περισσότερες λεπτομέρειες.“ (Περιοδικό Ποπ & Ροκ #74, Απρίλιος 1984). 
Από το 1985 και μετά η σύνθεση αλλάζει σχεδόν σε κάθε δίσκο. Το μόνο σταθερό μέλος (πλην του Πανούση βέβαια) από την αρχή ως το 2003 ήταν ο αειθαλής κιθαρίστας των Μουσικών Ταξιαρχιών Σπύρος Πάζιος. 
Οι Μουσικές Ταξιαρχίες υπήρξαν ένα από τα σημαντικότερα ροκ συγκροτήματα της δεκαετίας του 1980. Επηρέασαν αρκετούς νεοέλληνες καλλιτέχνες και διαμόρφωσαν σε σημαντικό βαθμό την ελληνική σκηνή. Η δημοτικότητά τους την περίοδο αυτή ήταν αρκετά μεγάλη. Σχεδόν σε όλες τις συλλογές που κυκλοφορούν σχετικά με το ροκ στην Ελλάδα των δεκαετιών '70-'80 περιέχεται κομμάτι τους.

Βασική σύνθεση ήταν οι: 
- Τζίμης Πανούσης (φωνή, στίχοι μουσική) 
- Σπύρος Πάζιος (κιθάρες, συνθεσάιζερ, πλήκτρα, διάφορα) 
- Γιάννης Δρόλαπας (κιθάρα) 
- Βαγγέλης Βέκιος (τύμπανα, κρουστά) 
- Δημήτρης Δασκαλοθανάσης (μπάσο, πιάνο, φλάουτο) 

Οι σημερινοί συνεργάτες του Τζίμη Πανούση είναι οι εξής: 
- Βασίλης Γκίνος (πλήκτρα) 
- Στέλιος Φράγκος (κιθάρα) 
- Βασίλης Κοκκώνης (τύμπανα) 
- Γιώργος Κωστόπουλος (μπάσο) 

Κατα καιρούς, για μικρά ή μεγάλα διαστήματα, στις Μουσικές Ταξιαρχίες πήραν μέρος οι: 
- Van Svarnas (σαξόφωνο) 
- Ηλίας Αχλαδιώτης (τύμπανα) 
- Αλέκος Αράπης (μπάσο) 
- Τάσος Καλλιανιώτης (κιθάρα) 
- Γιώργος Καραγιαννίδης (μπάσο) 
- Κώστας Πολίτης (μπάσο) 
- Στέλλα Παπαζαχαρία (κιθάρα , σάζι) 
- Ακης Δαούτης (μπάσο) 
- Δημήτρης Παπαβασιλείου (πιάνο) 
- Πιερ Χωρέμης (κιθάρα) 
- Γιάννης Γιοκαρίνης (πλήκτρα) 
- Αλέκος Παρασκευόπουλος 
- Σάκης Κατσάτσος (μπάσο) 
- Ακης Περδίκης (τύμπανα) 
- Κώστας Περόγλου (τύμπανα) 
- Ορέστης Πλακίδης (πλήκτρα, προγραμματισμός Η/Υ) 
- Παντελής Φουρνιάδης (μπάσο)

Το 1983 κυκλοφόρησε ένας δίσκος-συλλογή από τη Vertigo με τίτλο Made in Greece Vol.1 στον οποίο συμμετείχαν οι Alamana’s Bridge (αργότερα κυκλοφόρησε και Vol.2 με ελληνικά συγκροτήματα με αγγλόφωνο στίχο). Οι Alamana’s Bridge δεν ήταν άλλοι από τις Μουσικές Ταξιαρχίες οι οποίοι, θέλοντας να συμμετέχουν στο άλμπουμ, άλλαξαν όνομα επειδή τους δέσμευε το συμβόλαιό τους με την τότε δισκογραφική τους εταιρία (MINOS-EMI). Δεν έβγαλαν ποτέ άλλο δίσκο και δεν έκαναν ούτε μια ζωντανή εμφάνιση με αυτό το όνομα. Τα δύο τραγούδια τους που συμπεριλαμβάνονται στο Made in Greece Vol.1 είναι το Στα Σάλωνα σφάζουν Φρικιά και το Sweet Water’s Guy. 
Στους Alamana’s Bridge παίζουμε οι Τζ. Πανούσης, Β. Βέκιος, Δ. Δασκαλοθανασης, Γ. Δρόλαπας και ο Νικόλας Γκίνης (από τους Σύνδρομο) που τραγουδάει το Sta Salona sfazoun frikia και παίζει μπάσο στο Sweet waters guy. 
To 1996 ξανακυκλοφόρησε σε CD από την Polygram.








Credits 
Drums – Βαγγέλης Βέκιος 
Electric Bass, Piano, Flute – Δημήτρης Δασκαλοθανάσης 
Electric Guitar – Γιάννης Δρόλαπας 
Electric Guitar, Acoustic Guitar, Synthesizer, Strings – Σπύρος Πάζιος 
Engineer – Γιώργος Κωνσταντόπουλος 
Engineer [Assistant] – Γιώργος Τζάννες* 
Lyrics By, Music By – Τζίμης Πανούσης (tracks: A1, A3 to B5) 
Orchestrated By – Μουσικές Ταξιαρχίες 
Producer – Μάνος Ξυδούς*, Τζίμης Πανούσης 
Saxophone – Van Svarnas* 
Voice, Percussion – Τζίμης Πανούσης



Tracklist 
A1 Disco Tsoutsouni 2:55 
A2 Ο Τεκές 4:10 
A3 One Song For The Calavrita Place 3:55 
A4 Ερωτικό 6:40 
B1 Το Παιδί Του Σωλήνα 4:10 
B2 Για Τη Γιορτή Της Μητέρας 
Music By – Γιάννης Δρόλαπας 
3:10 
B3 Πάρε Το Χαπάκι Σου 2:35 
B4 Οι Εκλογές 
Lyrics By – Γρ. Ψαριανός* 
3:10 
B5 Μουσικές Ταξιαρχίες 3:35 




Τζιμάκος Και Οι Μουσικές Ταξιαρχίες ‎” Disco Tsoutsouni" 1980 Cassete Greece reissue CD 1996

Credits 
Bass – Παντελής Φουρνιάδης 
Drums, Percussion – Βαγγέλης Βέκιος 
Guitar – Σπύρος Πάζιος 
Saxophone, Guitar – Βαγγέλης Σβάρνας 
Vocals, Lyrics By, Music By – Τζίμης Πανούσης

Tracklist 
A1 Οικογενειακή Συνωμοσία
A2 Αποκάλυψη Τώρα
A3 Ζόμπι, Το Ξύπνημα Των Νεκρών
A4 Το Ρετιρέ Της Ανωμαλίας
A5 Ουγκέτσου Μονογκατάρι
B1 Για Μια Χούφτα Δολλάρια
B2 Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου
B3 Όσα Παίρνει Ο Άνεμος
B4 Η Αυτοκρατορία Των Αισθήσεων
B5 SOS: Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα 
Voice – Λίλη Πανούση 





















Discography

Με τις Μουσικές Ταξιαρχίες 

Disco Tsoutsouni. Ανεξάρτητη παραγωγή. 1980.
Μουσικές Ταξιαρχίες. MINOS-EMI. 1982.
Made in Greece Vol.1. 1983. (Συμμετοχή ως «Alamana’s Bridge».)
Αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν. 1984.
Hard Core. 1985. 

After Μουσικές Ταξιαρχίες
Κάγκελα παντού. 1986.
Χημεία και Τέρατα. 1987.
Δουλειές του Κεφαλιού. Music Box International. 1990.
The Greatest Kitsch Live!. Music Box International. 1990.
Ο Ρομπέν των Χαζών. Music Box International. 1992.
Vivere Pericolosamente. Warner. 1993.
Με Λένε Πόπη. 2000.
Δείγμα Δωρεάν. 2002.
Της Πατρίδας μου η Σημαία. 2003.
Obi-Obi-Bi. 2013.
Προσεχώς Βουλγάρες. 2013.
Mastoura Ambient. 2014.

Books Τζιμης Panousis

Η Ζάλη των Τάξεων. Εκδ. Γνώσεις. 1989.
Πικρέ, Μικρέ Μου Αράπη. Εκδ. Opera. 1990.
Το κυνήγι της γκόμενας. Εκδ. Opera. 1992
Υγιεινή Διαστροφή. Εκδ. Opera. 1996.
Μικροαστική Καταστροφή. Εκδ. Opera. 2005.
Πούστευε και Μη Ερεύνα. Εκδ. Opera. 2005.
Ο Στάλιν σκέφτεται για σένα στο Κρεμλίνο. Εκδ. Opera. 2010. .
Magic Baf. Εκδ. Opera. 2013

johnkatsmc5, welcome music..

volume

volume

Fuzz

Fuzz

Analogue

Analogue

Cassette Deck

Cassette Deck

Akai

Akai

vinyl

vinyl

Music

Music

sound

sound

Hi`s Master`s Voice

Hi`s Master`s Voice

Vinyl

Vinyl

music forever

music forever

“A Revolutionary New Triumph in Tape” 1958

“A Revolutionary New Triumph in Tape” 1958

vinyl

vinyl